Werken bij provincie Overijssel

Eerst even mezelf voorstellen: mijn naam is Astrid Stokman. Ik ben 41 jaar en werk sinds een jaar bij de provincie Overijssel als adjunct-hoofd van een eenheid. Eerst was dat Ruimte, Wonen en Bereikbaarheid, later stapte ik over naar Water en Bodem. En op 1 januari a.s. komen de taakvelden van ruimte en water samen in de nieuwe eenheid Ruimte en Bereikbaarheid. Voor mij geen onbekende stap dus. Zoals gezegd combineer ik het adjunct-hoofdschap met het teamleiderschap: ik stuur de 20 mensen van het team Water aan. Ik ben van huis uit bestuurskundige en sinds 2003 werkzaam bij de overheid op het beleidsveld water.

Of ik een blog wil schrijven? Ja leuk! Maar nee, daar heb ik toch geen tijd voor! De functie van teamleider (in mijn geval gecombineerd met de functie van adjunct-hoofd) is behoorlijk vol. Mijn werkweek wordt gedomineerd door de cyclus van portefeuilleoverleg en GS-vergadering en de deadlines voor aanlevering van stukken voor beide. Veel hectiek en weinig tijd voor reflectie. En dus bedacht ik mij dat een blog mij wellicht dat moment van reflectie kan opleveren?

Dan nu maar direct de alledaagse realiteit in. Waar houd ik mij mee bezig?
Vandaag moet ik het werkplan 2012 van het team Water opleveren. In dit werkplan staat beschreven welke prestaties (regulier en zogeheten investeringsprestaties) het team in 2012 gaat leveren en met welke middelen (mensen en budget) we dat doen. Een belangrijke component daarin is de onderlinge dienstverlening tussen teams. Wat hebben wij nodig van team Ruimte bijvoorbeeld, of van team Vergunningverlening? En in welke projecten en activiteiten buiten mijn team, moet ik wel mijn mensen inzetten? Je kunt je waarschijnlijk wel voorstellen dat dit altijd op het laatste moment nog een heleboel tijd kost aan het uitzoeken van de laatste puntjes. Wel eens vermoeiend hoor! Het geeft me echter ook veel energie. Enerzijds omdat het een ‘project’ is dat ik samen met mijn hele team oppak. Dit is een plan dat we samen maken, waarbij iedereen even meedenkt met zijn collega’s (ook al zoiets dat er in de normale hectiek wel eens bij in dreigt te schieten). Anderzijds vanwege de wetenschap dat alle team in de hele provincie tegelijkertijd deze bevalling doormaken. Dat geeft een gevoel van saamhorigheid.

Morgen is weer een heel andere dag. Dan mag ik naar het jaarlijkse deltacongres in de RAI Amsterdam. Het Deltaprogramma (bekend van de commissie onder leiding van oud-minister Veerman) heeft als opgave om de waterveiligheid en zoetwatervoorziening in Nederland op de lange termijn veilig te stellen met het oog op de klimaatverandering. De opgave is ‘water’, maar de oplossingen liggen grotendeels bij ‘ruimte’ en andere beleidsvelden. Voor de provincie als gebiedsregisseur is het een geweldige uitdaging. En op het congres komt alles en iedereen samen, heerlijk een dagje netwerken dus!

Twee willekeurige dagen van een willekeurige werkweek. Tot volgende maand.